Historia mydła z Marsylii

Recepturę produkcji mydła przywieźli do Europy uczestnicy wypraw krzyżowych do Ziemi Świętej. To oni doprowadzili do produkcji tego mydła w wielu miastach Europy. Miejscem, w którym produkcja mydła się szybko się rozwinęła i z czasem przybrała masową skalę była Marsylia.
Pierwsza oficjalna wzmianka o mydle marsylskim pojawia się w 1371 r., ale dopiero w wieku XVI i XVII mydło zaczęto produkować na skalę przemysłową. W roku 1688 król Francji Ludwik XIV wprowadził w życie prawo (tzw. Edykt Colberta), które w szczegółowy sposób regulowało produkcję mydła i określało jakie mydło można nazywać marsylskim. Na mocy edyktu prowadzono szczegółowe kontrole w wytwórniach mydła, które miały na celu zbadanie czy mydło wytwarzane jest w zgodzie z przyjętymi zasadami i czy może ono nosić miano mydła marsylskiego. Był to pierwszy znany przypadek ochrony producentów mydła marsylskiego przed nieuczciwymi rzemieślnikami, podrabiającymi ten szlachetny produkt.
W tym samym czasie popyt na mydło marsylskie zaczął rosnąć. Wiązało się to ze wzrostem świadomości w zakresie dbania o higienę osobistą. Już wówczas mydło eksportowano do Europy Północnej, Anglii oraz rozległego imperium tureckiego. W 1709 r. w Maryslii prężnie funkcjonowało 30 dużych fabryk mydła, które wytwarzały je na skalę przemysłową. Rozwój w produkcji mydła został zahamowany w 1720 r., kiedy to wybuchła epidemia dżumy. Zamknięcie portów doprowadziło do tego, że mydła nie można było eksportować, a rynek wewnętrzny nie był w stanie wchłonąć dużych jeo ilości.
Po ustaniu epidemii produkcja mydła znów ruszyła pełną parą. Początkowo do produkcji mydła używano tylko oliwy z oliwek. Zmieniło się to, gdy pogorszyły się relacje handlowe z Anglią, która zablokowała import do Francji oliwy z oliwek. Zaczęto wówczas wykorzystywać olej z orzechów włoskich, olej rzepakowy oraz olej lniany. Po znormalizowaniu stosunków angielsko-francuskich import oliwy z oliwek był już możliwy, ale jej cena znacząco wzrosła. To sprawiło, że wraz z rozwojem żeglugi morskiej i wzrostem możliwości importowych, dopuszczono do stosowania innych olejów roślinnych m.in. oleju kokosowego i oleju palmowego. Zasady produkcji mydła mówiły jednak o tym, że mydło mogła zawierać nie więcej niż 20% tych olejów.
W XIX w rozwój techniki sprawia, że produkcja mydła jest tańsza i łatwiejsza . Jego producenci mogą zwiększyć produkcję. Mali wytwórcy nie wytrzymują konkurencji i muszą zamykać swoje zakłady. W 1863 r. w Marsylii działają już tylko 52 zakłady produkcyjne, które są wysoce zmechanizowane, a ich łączna produkcja cały czas rośnie. W 1913 r. zakłady produkujące mydło w Marsylii łącznie wyprodukowały około 180.000 ton mydła. Jego produkcja załamała się wraz z wybuchem I Wojny Światowej w 1914 r., gdyż w czasie warunków wojennych znacznie utrudniony był handel międzynarodowy. Po zakończeniu wojny produkcja mydła zaczęła rosnąć, ale mydło to zaczęło być wypierane przez inne środki myjące, zawierające detergenty, które zaczęto stosować masowo. Obecnie w Marsylii i okolicach są tylko 4 zakłady produkcyjne, któe mogą produkować tradycyjne mydło marsylskie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz